A Lot of Rain
Blijf op de hoogte en volg Paul
28 Maart 2017 | Verenigde Staten, Woods
Heel avontuurlijk, een kampvuur naast de camper op de camping. Eerst lekker de steaks gebarbecued en vervolgens na het verorberen daarvan en bij het invallen van de duisternis het vuurtje wat opgestookt met gesprokkeld hout en bladeren.
Onder het genot van witte wijn, Sauvignon Blanc, en wat later op de avond Kahlua, alle buren lastig gevallen en ongedierte verjaagd door het zingen van kampliedjes.
Op de oever van de dommel, op het strand van Suriname enz. kika kamp tijd komt weer helemaal naar boven. Goeie ouwe tijd, nostalgie, heerlijk.
Toen het arsenaal aan nummers was opgedroogd, vrij snel overigens, zijn we overgeschakeld op bluetooth muziek vanuit de i-pod zoals Titties and Bear, Peace Planet,The River, Piano Man enz.
In het donker met een deken om je heen wegzwijmelen bij muziek van vroegere tijd, uit je jeugd en dan hier op iets latere leeftijd van zitten genieten....... mag van ons uren duren.
Aangezien het vuur minder werd en de vingers langzaam bevroren werd er besloten om binnen te rummikubben en na dat Iris met stenen begon te gooien en iedereen een keer gewonnen had hebben we onze mandjes opgezocht.
En zoals iedere dag gebeurde gebeurde nu ook weer, we stonden vlakbij het spoor en als er een trein langs komt dan toeteren ze,langdurig, bij elke spoorwegovergang. Ongelofelijk, de hele nacht door.
Volgens ons liggen alle KOA campings langs de spoorrails. En als het even tegen zit ook nog bij een vliegveld.
Vandaag gereden van Oklahoma naar Amarillo.
Onderweg regen, dikke mist en een partij onweer waar je misselijk van wordt. Keiharde regen, waar de ruitenwisser niet tegenop gebokst konden komen, bliksemflitsen en donder waar de honden geen brood van lusten. Wie de film Twister kent weet wat ik bedoel. Redelijk angstaanjagend.
Op de tv, want die kunnen we bekijken tijdens het rijden, bleek dat we aan de rand van een tornado gereden hebben.
Bij de laatste twee campings werden we ook bij het inchecken gewezen op de shelters, schuilkelders, waar die lagen om , in geval van, daar naar toe te gaan.
Het was vandaag echt:
Riders on the Storm
Onder het genot van witte wijn, Sauvignon Blanc, en wat later op de avond Kahlua, alle buren lastig gevallen en ongedierte verjaagd door het zingen van kampliedjes.
Op de oever van de dommel, op het strand van Suriname enz. kika kamp tijd komt weer helemaal naar boven. Goeie ouwe tijd, nostalgie, heerlijk.
Toen het arsenaal aan nummers was opgedroogd, vrij snel overigens, zijn we overgeschakeld op bluetooth muziek vanuit de i-pod zoals Titties and Bear, Peace Planet,The River, Piano Man enz.
In het donker met een deken om je heen wegzwijmelen bij muziek van vroegere tijd, uit je jeugd en dan hier op iets latere leeftijd van zitten genieten....... mag van ons uren duren.
Aangezien het vuur minder werd en de vingers langzaam bevroren werd er besloten om binnen te rummikubben en na dat Iris met stenen begon te gooien en iedereen een keer gewonnen had hebben we onze mandjes opgezocht.
En zoals iedere dag gebeurde gebeurde nu ook weer, we stonden vlakbij het spoor en als er een trein langs komt dan toeteren ze,langdurig, bij elke spoorwegovergang. Ongelofelijk, de hele nacht door.
Volgens ons liggen alle KOA campings langs de spoorrails. En als het even tegen zit ook nog bij een vliegveld.
Vandaag gereden van Oklahoma naar Amarillo.
Onderweg regen, dikke mist en een partij onweer waar je misselijk van wordt. Keiharde regen, waar de ruitenwisser niet tegenop gebokst konden komen, bliksemflitsen en donder waar de honden geen brood van lusten. Wie de film Twister kent weet wat ik bedoel. Redelijk angstaanjagend.
Op de tv, want die kunnen we bekijken tijdens het rijden, bleek dat we aan de rand van een tornado gereden hebben.
Bij de laatste twee campings werden we ook bij het inchecken gewezen op de shelters, schuilkelders, waar die lagen om , in geval van, daar naar toe te gaan.
Het was vandaag echt:
Riders on the Storm
-
29 Maart 2017 - 07:00
Ellen :
Zo onder de indruk van de tornado dat je het 2 keer onze lineaire hebt gezet? Heftig hoor dattracties noodweer. Jullie zijn trouwens zwaar genoeg om niet mee opgetild te worden Door de wind
Veel plezier samen.xxxx -
29 Maart 2017 - 11:40
Lambert:
Wat ik dan ontzettend jammer vind is waarom er niet luidkeels wordt aangeheven: 'Is this the way to Amarillo?' Vreselijk grote hit destijds in mijn jeugd, dus jullie zullen toen begin. midden twintig zijn geweest.
En de schuilkelders zou mij op het idee brengen om 'Gimme Shelter' aan te heffen van de Stones. Riders on the storm is natuurlijk prima maar het zou zo maar kunnen dat je nog ergens een bridge over troubled water tegenkomt. En dat getoeter 's nachts zou mij naar het raam drijven en ik zou zingen 'Never marry a railroad man' van de betreurde Mariska Veres. En denkend aan Anita dan ligt snel 'puntje erin, puntje eruit' van de Slijpers van Parijs op je tong. En als ik grote vrachtwagens zie, dan is Henk Wijngaard nooit ver weg. En happend in grote stukken mals vlees dan zou ik Tietjana Simic proeven, zeker als die jus langs je kin druipt en vervolgens zingen: there goes my heart again. Een bezoek aan een getto met negers zou 'painted black' kunnen opleveren van Silvana Simons.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
