Page

Wat een heerlijke nachtrust in de Master bedroom, in een woord geweldig. Het leek of ik in mijn eigen bed thuis lag, als ik heel goed luisterde dan leek het of ik Anne-Marie, ons buurmeisje, hoorde neuriën. Heel vertrouwde geluiden.
Beter dat ik haar onbekende songs hoor playbacken als dat de tonen van de brandweer of politie in de straat weerklinken zoals de laatste maanden te vaak voorkwam.
Anne-Marie, bedankt alvast voor het oogje in het zeil.
Heerlijk bij Lake Powell rondgekeken maar helaas kwam er weer vocht uit de sky naar beneden, dus op z'n Hollands, zeikweer.
De Glen Canyon Dam bezocht. Deze dam is een betonnen boogstuwdam op de Colorado rivier bij Page.
De dam is 216 meter hoog, 475 meter lang en 91 meter dik.
8 waterpijpen gaan via de dam over het water naar de turbines. Er wordt hier 1.296.000 kilowatt opgewekt. Een gigantische hoeveelheid. Zeven staten worden hiermee voorzien van electricity.
Bij de deze dam bevindt zich een boogbrug, de Glen Canyon Dam Bridge, logisch toch.
Deze brug behoort tot de hoogste bruggen in de Verenigde Staten. Hoogte vanaf waterniveau is 200 meter en de spanwijdte is 313 meter. Verdomd hoog kan ik je zeggen als je er op staat. Je krijgt de neiging om te springen ware het niet dat er een groot, hoog hek omheen staat. Gelukkig.
Maar in de regen ziet het er allemaal wat triestig uit, helaas.
Op 15 minuten rijden afstand ligt Horseshoe Bend.
Buurman Ton,en medesporter bij Fitland, had me hierop geattendeerd...... en niet onterecht.
Wat het meest opviel was dat het gratis te bezoeken en bekijken was, ja echt gratis !!!
Alles hier in de buurt wat ook maar een beetje cultureel aantrekkelijk is en waar toeristen op af komen is in commerciële handen van de Navajo Indians. Zij buiten alles financieel uit. Misschien wel terecht, zij zijn in het verleden ook de slachtoffers geworden van de oprukkende blanken en zijn niet zo netjes behandeld long time ago.
Als je na een wandeling van een 20 minuten aankomt bij Horseshoe Bend weet je niet wat je ziet, je wordt speechless. En als ik zeg speechless bedoel ik speechless.
Je krijgt er zelfs tranen van in je ogen zo mooi en onverwacht.
Een hugh meander, bocht, van de rivier de Colorado in de vorm van een hoefijzer, bekeken op honderden meters hoogte.
Wat een uitzicht.... maar ook hier geldt jammer van de regen en de bijbehorende grijze luchten.
Rillerig, vochtig en koud terug naar de camping, lekker koken en chillen in ons slagschip.

Wat eten jullie vandaag ??
STAMPOT !!!
Wat eten jullie vanavond ???
STAMPOT !!!
Wat eten we vanavond ???
STAMPOT !!!
Dat is toch geen STAMPOT !!!
Jawel, spruitjes stampot, lekker met worst, heerlijk met dit weer !!!

Kacheltje aan, regen op het dak, drankje erbij. Super, wat een gevoel, dat wij dit weer mee mogen maken.
En wat zo mooi is dat we met z'n vieren alles intens beleven en veel lachen, vaak om niks, maar dat is juist zo leuk, onbezorgd en zonder wanklank.
Leuk om te zien dat neef en nicht ( en aangedouwde aanhang ) zo goed met elkaar accedeerd, super.
Er wordt elke avond gerikt en dat levert hilarische taferelen op, ons Anietje begint meestal al om 21.00 uur uitgebreid te gapen maar houd dan wel vol tot een uur of 0.00 uur, hulde, en Iris vergeet regelmatig tijdens het spel wie maat is wat troef is en hoeveel troeven er al uit zijn, heel jammerrrrrr, maar het levert wel lachsalvo's op die tot in de verre omtrek te horen zijn. En weet je hoeveel spieren je gebruikt bij het lachen ???
We hebben iedere avond een complete work-out achter de rug.
Genieten !!!!
Zachtjes tikt de regen op het zolderraam
CU